حالت‌ها، تأییدها و امنیت
ایجنت کِی خودش کار می‌کنه و کِی ازت اجازه می‌گیره؛ پشتیبان‌گیری خودکار و دکمه‌ی برگردون.
هارنس کد روی کامپیوتر خودت کار می‌کنه، پس تعیین می‌کنی چقدر خودش جلو بره. حالت رو از بالای صفحه (کنار اسم مدل) یا تنظیمات عوض کن.
حالت «خودکار» (پیشنهادی)
داخل پوشه‌ی پروژه همه‌چی خودکاره: ساختن، ویرایش و پاک کردن فایل، اجرای npm و python، نصب برنامه با winget، بالا آوردن سرور و حتی وصل شدن به سرورهات با ssh.
فقط کارهای واقعاً حساس یه دکمه‌ی اجرا کن / رد کن نشون می‌دن، مثل:
- پاک کردن یا جابه‌جا کردن چیزی بیرون از پوشه‌ی پروژه
- حذف برنامه‌ها، کار با دیسک و بوت، خاموش و ری‌استارت
- خاموش کردن آنتی‌ویروس یا فایروال، تغییر حساب‌های ویندوز
- تغییر رجیستری سیستمی (HKLM)
- اجرای اسکریپت مستقیم از اینترنت
- دستورهای خطرناک روی سرورهای دیگه (مثل ری‌استارت سرور یا پاک کردن دیتابیس)
حالت «بپرس»
قبل از هر تغییر فایل و هر دستوری ازت تأیید می‌گیره؛ فقط خوندن آزاده. کندتره ولی همه‌چی دست خودته.
تأیید از روی گوشی
وقتی ایجنت منتظر تأیید توئه، روی گوشیت هم نشون داده می‌شه و از همون‌جا می‌تونی تأیید یا رد کنی. اگه رد کنی، اون مرحله تموم می‌شه و ایجنت ازت می‌پرسه چی کار کنه.
پشتیبان و برگردون
در هر دو حالت، قبل از تغییر هر فایل یه نسخه‌ی پشتیبان ذخیره می‌شه. آخر هر مرحله دکمه‌ی برگردون داری که همه‌ی فایل‌های اون مرحله رو برمی‌گردونه.
اطلاعات ورود سرویس‌ها کجا می‌مونه؟
رمزها و توکن‌هایی که توی ماژول‌ها وارد می‌کنی فقط روی همین کامپیوتر و رمزشده (با DPAPI ویندوز) نگه داشته می‌شن و به سرور ما یا مدل فرستاده نمی‌شن.